امروز..اتمام هفته 35 و شروع هفته 36..

جدی حدی داری میای..قدمت رو چشمام..رو قلبم..

چهارسال گذشته رو شب یلدا حداقل 3 منزل دعوت بودیم..و سعی کردیم همه رو به ترتیب بریم..

ولی امسال نمیتوانم به یلدا فکر کنم..به رفتن یا در خانه ماندن..

هیچ برنامه ای نمیتوانم بریزم..

خدا را چه دیدی شاید یلدا تمام برنامه ی ما " تو " شده باشی عزیزدلم..

آمده باشی یا بیای..

قدمت رو چشمام

نمیدونم بگم با اومدنت بهت میرسم یا ازت جدا میشم..

قطعا دلم خیلی برای این روزها زیرپوستی تکون خوردنا و لغزیدنات تنگ خواهد شد.. ولی آخ از آغوشت..از لمست..از بویِ تنت..عشقِ مادر..جانِ مادر.. ممنونم که داری منو به بالاترین مقامِ عالم میرسانی..مادر..مادر..

قلبِ من فرش زیر پات جانِ مادر..

پسرکم..فرشته ی کوچکم.. 2 دی ماه..ساعت یک و 25 دقیقه ظهر زمینی شد..

ساعت 13 و 30 دقیقه امروز پنج روزه میشی فرشته ی کوچولوی من..عاشقتم ک مرد کوچ

سی و شش روزگیت تموم شد..

مبارکِ ما بودنت..بزرگ شدنت..

دردت به جونم..

روز مادرِ امسال..

رنگ دیگه برام داره

امسال منم یه مادرم..

و هنوز و هنوز به ذره ای از زحماتی ک مامان برام کشیده پی نبردم..

هنوز 64 روز از دنیا اومدنش گذشته و از مسولیتا و سختیای مادربودن شاید سر سوزنی فهمیدم که دربرابر سختیای بارداری خیلی و خیلی سنگینتره..

کاش بتونم مثل مامانم مادرخوبی برای پسرک باشم..